سوار اتوبوس که میشم سبد کتاب شهری توجهم رو جلب میکنه که کتابی توش نیست. کتاب توش نیست ولی یه مشت آشغال (دستمال کاغدی و آشغال پفک و... گفتن نداره اینا آخه!!!!) به شیوه ی MP3 توش جا سازی شده. اولش به حسرت لب میگزم که وا فرهنگا وا کتابا وا فلانا وا بیسارا. ولی بعد کم کم نیمه ی پر لیوان میاد جلوی چشمم: خب حد اقل این سبد کتاب مادر مرده یه کمک کوچیک به فرهنگ عمومی کرده. اونم اینکه افراد به لطف حضورش آشغال هاشون رو کف اتوبوس و یا از اونم بدتر از پنجره به خیابون نریختن. انصافا دیدن این مناظر منو تا حد انفارکتوس و سنکوب(سنگ کوب؟ سنکپ؟ سنگکپ؟؟؟) عصبی میکنه. خوشم اومد از مثبت اندیشی خودم.

پ.ن: ای رفیقان معتقد به روح که روزی با یاری هم این وبلاگ را به راه انداختیم و با هزاران امید و آرزو در آن از خودمان مطلب در کردیم و بعد شما حاجی شده و به مکه رفتید و الی را با حوضش تنها گذاشتید و وبلاگ های دیگر ایجاد کرده و پی کار خود رفتید! آگاه باشید که ۱۸ آبان سالروز تولد سه سالگی "مسافرشب" میباشد. الهی دوستیها مان به رغم الدنگ بازیهای گاه به گاهمان پر رنگ و زیبا و بی خدشه بماند. آمین.