فرقی نمیکند: ولنتاین یا سپندارمزگان. آنجا که سخن از زبان یگانه ی فطرت آدمی, آنجا که سخن از عشق است, مرز زبانها و سرزمینها از میان برداشته میشود. انسان از ازل تا به ابد همیشه با یک زبان عشق ورزیده است: با زبان دل.

 گرامی بادا عشق! گرامی بادا دلهای پاک عشق آلود که همیشه آفتابگردان خورشید یگانه ی عشقند.

متن زیر برام ایمیل شده بود. حیفم اومد لذتی که از خوندنش میبرم با دوستانم تقسیم نکنم. حالشو ببرید: 

Have you ever 
watched kids 

On a merry-go-round? 

Or listened to 
the rain 

Slapping on the ground? 

Ever followed a 
butterfly's erratic flight? 

Or gazed at the sun into the fading 
night? 

You better slow down.. 

Don't dance so 
fast. 

Time is short. 

The music won't 
last. 

Do you run through each day 

On the 
fly? 

When you ask How are you? 

Do you hear the 
reply? 

When the day is done 

Do you lie in your 
bed 

With the next hundred chores 

Running through 
your head? 

You'd better slow down 

Don't dance so 
fast. 

Time is short. 

The music won't 
last.. 

Ever told your child, 

We'll do it 
tomorrow? 

And in your haste, 

Not see 
his 

sorrow? 

Ever lost touch, 

Let a good 
friendship die 

Cause you never had time 

To call 
and say,'Hi' 

You'd better slow down. 

Don't dance 
so fast. 

Time is short. 

The music won't 
last. 

When you run so fast to get somewhere 

You 
miss half the fun of getting there. 

When you worry and hurry 
through your day, 

It is like an unopened 
gift.... 

Thrown away. 

Life is not a 
race. 

Do take it slower 

Hear the 
music 

Before the song is over.